<![CDATA[Gaby in Sweden - Blog]]>Sat, 05 Mar 2016 11:58:46 -0800Weebly<![CDATA[BEELDEN ZEGGEN VAAK MEER DAN WOORDEN...]]>Sun, 13 Sep 2015 12:18:52 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/beelden-zeggen-vaak-meer-dan-woordenGeen nieuws, goed nieuws: het gaat goed hier in Lapland!
Mijn vakantie in Nederland is inmiddels achter de rug, ik vond het ontzettend fijn om (bijna) iedereen weer te zien!

Liefs uit Lapland, 
Gaby
]]>
<![CDATA[6 MAANDEN IN ZWEDEN]]>Sun, 02 Aug 2015 19:55:47 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/6-maanden-in-zwedenHet is alweer 6 maanden geleden dat ik vertrok naar Zweden en tevens alweer veel te lang geleden dat ik een bericht voor mijn blog geschreven heb. Waar blijft de tijd...

Het voorjaar was kort, maar krachtig.  Waar de sneeuw verdween, verscheen heldergroen nieuw leven. De zomer is, tja... wat zal ik ervan zeggen? De kalender zegt dat het augustus is, dus het is zomer.  In ieder geval zijn er ontzettend veel prachtige bloemen, buiten zijn betekent -voornamelijk- genieten van wat de natuur biedt. Voornamelijk, want ik ben geen fan van de vele muggen die dat duidelijk wèl van mij zijn. 

Eind mei zijn mijn ouders & honden op visite geweest. Ze konden helaas niet lang blijven, maar het was erg fijn om ze te zien en (sorry pa en ma) nog fijner om éindelijk mijn hond Whitney weer te kunnen knuffelen. Gelukkig was ze me niet vergeten. Mijn ouders hadden het weekend slim gepland, de zondag (31 mei) was in Zweden namelijk moederdag (loopt niet synchroom met Nederland). Dus... Mijn moeder kreeg op de Zweedse moederdag een lekker ontbijtje en uiteraard een mooie tekening. 


In juni ben ik met bevriende collega's naar Noorwegen (Tromsø) en Finland (Oulu) geweest. Tromsø was in één woord geweldig en de rit erheen was minstens zo mooi. Oulu viel tegen (Finse regen is óók nat...), maar het was wel een mooie kans om te winkelen. Winkelen in Gällivare houdt niet veel meer in dan de wekelijkse boodschappen in één van de supermarkten. Wie shopverslaafd is en een rehab nodig heeft: welkom in Gällivare. 

In juni was het uiteraard ook 'midsommar'. Midsommar wordt in Zweden altijd groots gevierd. Ik heb het niet groots gevierd, maar ben bij Nederlandse vrienden in Dokkas wezen grillen (barbecue) wat erg lekker en gezellig was. 

Half juli heb ik een week in Jokkmokk (zo'n 95 kilometer rijden) gewerkt. Leuk om eens in een andere 'keuken' te kijken. Jokkmokk is een stuk toeristischer dan Gällivare, ik heb er veel Nederlanders gespot.
Het weekend erop ben ik met bevriende collega's naar Linafallet geweest. Linafallet is een 16 meter hoge waterval met daarbij een heel leuke grillplaats en lodge. We hebben gegrilld en Risk gespeeld (kansloos verloren) en gingen mijn collega's in de 'bastu' (sauna). Ik had daar niet zo'n zin in, dus bleef achter in de lodge (waar we eerst gezamenlijk lekker gegeten hadden).  De eigenaar van de lodge toonde zich gastvrij en nodigde me uit om bij hem en zijn vrienden/familieleden te komen zitten. Dat was erg gezellig. Ook mijn collega's kwamen erbij en toen was het opeens erg laat. We kregen een stuga aangeboden (huisje met een aantal bedden) dus we hebben daar geslapen. Van slapen kwam echter weinig terecht want er waren ontelbaar veel hongerige muggen in de stuga. 

24 Juli kwamen, na een paar maanden aftellen, dan eindelijk mijn beste vrienden naar Gällivare. Ontzettend fijn om ze weer te zien en wat hebben we een mooie tijd gehad.  Ik had de hele week vrij, dus we konden veel leuke dingen doen. We zijn onder andere naar het Ájtte museum (Samische cultuur) in Jokkmokk geweest, wat erg interessant was. Geweldig was onze roadtrip naar Noorwegen (Tromsø) via Finland. Vooral de heenrit was indrukwekkend mooi (tijdens de terugrit hadden we heel veel regen) en Tromsø zelf was ook weer super. Maar mijn hoogtepunt van deze week was wel dat ik hun ongeboren baby kon zien, voelen èn horen trappelen. Hoe speciaal... 

Morgen ga ik weer gewoon aan het werk. Nog 17 dagen werken en dan stap ik in het vliegtuig naar Nederland voor mijn (korte) vakantie aldaar. Heb heel veel zin om iedereen in Nederland weer te zien en uiteraard om naar de bruiloft van mijn nichtel Anne en haar aanstaande man Wietse te gaan!

Liefs uit Lapland, 

Gaby

]]>
<![CDATA[100 DAGEN WEG UIT NEDERLAND, 100 DAGEN IN ZWEDEN! ]]>Wed, 13 May 2015 19:56:12 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/100-dagen-weg-uit-nederland100 Dagen.... Wow!!! Het klinkt misschien heel lang, maar zo voelt het voor mij helemaal niet. Ik geniet nog steeds van elke dag dat ik hier ben. De ene dag wat meer dan de andere, maar spijt? Absoluut niet! 

Mijn werk bevalt nog steeds prima en de taal gaat beter en beter. Met diverse collega's leuk contact. Laatst met een aantal uit geweest. Het gemiddelde publiek was een jaar of 18, maar ach... het was gezellig met elkaar. Samen met een andere collega ben ik een rondje Gällivare wezen fietsen, erg gezellig en ook een goede manier om het hier beter te leren kennen. 

Het voorjaar komt er nu echt aan, heerlijk!!  De sneeuw verdwijnt (ben ik blij mee, eindelijk weer lekker fietsen) en het gras wordt groen. De sneeuw verdwijnt niet alleen van de wegen, maar uiteraard ook van de bergen. Het riviertje achter mijn huis (veilige afstand hoor oma!!) verandert daardoor langzaamaan in een woest kolkende rivier; prachtig!!! Onderstaande foto's en video's laten zien hoe ruig het eens zo vredig bevroren riviertje is. 

Binnenkort krijg ik alwéér mijn ouders op visite (nee hoor pa & ma, hartstikke leuk) en komt ook mijn allerliefste hond Whitney mee. In juli komen mijn beste vrienden een ruime week hierheen, daar kijk ik enorm naar uit.

Ik kijk ook uit naar mijn vakantie in Nederland eind augustus. Eindelijk opa & oma weer zien, spreken en knuffelen (met hen is het contact toch wat lastiger door gebrek aan moderne middelen zoals Skype. Iemand van de familie die ze hiermee kan/wil helpen?). Opa heeft een spannende tijd qua gezondheid eigenlijk is dat het enige waardoor ik soms baal dat ik hier ben i.p.v. in Nederland. Opa ik hou van je en ik denk aan je!!! 

Bijgesloten nummer (Live Tomorrow van de Zweedse zangeres Laleh) kwam op de radio voorbij terwijl ik dit bericht schreef. Het nummer past bij mij en mijn beslissing hierheen te gaan. 
"I know we could live tomorrow, but I know I live today"

Liefs uit Lapland, 

Gaby

(Tip: video's staan onder de foto's)

]]>
<![CDATA[Alweer een maand verder...]]>Tue, 21 Apr 2015 20:35:44 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/alweer-een-maand-verderRuim een maand geleden schreef ik gauw een uitgebreider bericht te plaatsen. Totaal niet origineel meer, maar wat gaat de tijd toch snel... 

Inmiddels woon ik alweer ruim een maand in mijn nieuwe woning en kan ik wel zeggen dat ook dit huis weer een thuis geworden is.

Op 17 maart heb ik eindelijk voor het eerst kunnen genieten van een prachtig natuurverschijnsel genaamd 'Aurora Borealis' (Noorderlicht). Gaby zou Gaby niet zijn als de camera thuis bleef, dus ik heb die avond talloze foto's gemaakt. Ik was op een donkere plek 'In the middle of  nowhere' en heb echt met open mond naar de lucht gestaard. Wat een bijzonder verschijnsel!! Foto's zijn hier te zien. 

Op vrijdag 20 maart zijn mijn ouders, broer en schoonzus aangekomen. In Nederland kwamen ze altijd een paar uurtjes op visite, maar nu werd het bijna een week. Super gezellig!! Ik moest zes weken wachten tot ik voor het eerst het Noorderlicht zag, maar deze geluksvogels hadden meteen hun eerste avond een lichtshow van Moeder Natuur. Op zaterdag zijn we naar de 'Gällivare Vintermarknad' (de wintermarkt van Gällivare) geweest. Markt had veel overeenkomsten met een Nederlandse braderie/markt, maar ook wel bijzondere dingen gezien. Met dank aan lieve vrienden zijn we 's zondags op sneeuwscooter avontuur geweest. Ondanks dat we wat minder weer hadden (lees: flinke sneeuw) was het toch helemaal geweldig. Die sneeuw hoort er nu eenmaal bij, welkom in Lapland! Korv (worst) gegrilld op een vuurtje in een stuga (blokhut) in het bos. Lekker en gezellig. Genoten van de mooie natuur. Op maandag hadden we het idee om te gaan skieën/snowboarden op Dundret, maar helaas is Dundret één dag per week gesloten... op maandag. Daar stonden we dan met onze sportieve winterkleding aan... Gelukkig kon de voor dinsdag gereserveerde rit met sledehonden worden verplaatst naar maandag, dus daar gingen we. Op naar Avvakko. Vanuit de auto hoorden we de honden al huilen en eenmaal uitgestapt was het bijna oorverdovend. De honden werden stuk voor stuk ingespannen voor één van de twee sleeën. Des te langer het duurde, des te luider werd het gehuil. Uiteindelijk. 12 honden voor de ene slee en 6 honden voor de andere, waren we klaar voor vertrek. En zodra het startsein gegeven werd was het... muisstil. Het enige wat we hoorden was het glijden van de slee over de sneeuw en af en toe een commando van de 'musher' (bestuurder) om van richting te veranderen. Halverwege een fijne stop gehad en lekker wat gegeten en gedronken. Was een prachtige tocht. Wie hier ooit in de buurt komt: Avvakko Adventure verzorgt prachtige tochten met sledehonden. Op dinsdag zijn we (broer, schoonzus en ik) wezen skieën/snowboarden onder toeziend oog van mijn ouders. Leuk om te doen, maar ik moet nog even oefenen... Op woensdag heb ik mijn visite weer naar de luchthaven gebracht. Gek om weer afscheid te nemen, maar ze hebben denk ik een mooie indruk van Lapland gekregen! En ik had, tussen al de activiteiten door, ook nog eens fijne hulp om mijn huis verder 'af' te krijgen, dank daarvoor!!

Aan de taalcursus is een einde gekomen. Ter afsluiting zijn we naar het museum van Gällivare geweest. Erg leuk en tevens leerzaam. Het einde van de cursus betekent (helaas) niet dat ik nu goed Zweeds spreek. Er zullen nog heel wat uurtjes nodig zijn om de taal voldoende te beheersen. Gelukkig zijn mijn collega's enorm behulpzaam en leer ik nog steeds elke dag bij. 

Inmiddels heb ik ook het proces wat ervoor moet gaan zorgen dat ik ook in Zweden als mondhygiënist aan de slag kan in werking gesteld. Er is absoluut nog geen sprake van dat ik van baan ga veranderen, maar het is nooit verkeerd om het papierwerk alvast gedaan te hebben. 

In het Paasweekend ben ik met vrienden naar de bergen geweest. Één van hen heeft daar een vakantiehuis. Meerdere tochten gemaakt op de sneeuwscooter en genoten van kampvuren op het ijs. Ook nog geijsvist, maar zonder succes. Genoten van een heerlijke houtgestookte sauna (zo hoort het) en uiteraard genoten van de prachtige natuur, wat is Lapland toch mooi!! Was een heerlijk ontspannen lang weekend. 

Ik heb het hier nog steeds heel goed naar mijn zin. Ik heb, mede doordat het tegenwoordig zo makkelijk is om contact te houden met mensen duizenden kilometers verderop, totaal geen last van heimwee. Maar toch is het af en toe wel moelijk. Mijn nichtel (zo noemen we elkaar nu eenmaal)  is in februari bevallen van mijn achternichtel en ik kon niet op kraambezoek. Mijn opa heeft in het ziekenhuis gelegen met een heftige longontsteking en ik kon niet bij hem op bezoek. Mijn beste vrienden maken een ontzettend heftige tijd mee en ik kan er niet heen om ze een dikke knuffel te geven. En dan nog mijn lieve hond Whitney... Ze kijkt me vanaf mijn wand elke dag aan, maar ik zou haar graag weer in het echt zien. Keuzes... hierheen verhuizen was mijn keuze en daar sta ik nog steeds voor de volle 100% achter. Maar... dat wil dus niet direct zeggen dat het altijd makkelijk is. 

Leuk vooruitzicht is mijn zomervakantie (eind augustus, begin september), dan ga ik weer even naar Nederland. Veel mensen bezoeken en o.a. naar de kapper (is hier erg duur en de kwaliteit houdt niet over) en de tandarts (ben nogal honkvast wat dat betreft...). Èn last but definitely not least: ik ga naar de bruiloft van mijn andere nichtel. Begin oktober ga ik nog een keer naar Nederland, dan trouwen vrienden en staat er een familiedag gepland. Genoeg mooie dingen om naar uit te kijken dus, maar voorlopig ga ik nog 4 maanden genieten Up North!

Liefs uit Lapland, 

Gaby 


]]>
<![CDATA[Onverwachte wending...]]>Sun, 15 Mar 2015 20:54:39 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/onverwachte-wendingNog maar een week geleden schreef ik voor het laatst een bericht voor deze blog. Het lag niet in de planning om nu alweer wat te schrijven, maar dat lag mijn verhuizing van de afgelopen dagen ook niet. Jullie lezen het goed, VERHUIZING...
Toen ik mijn eerste woning in Gällivare betrok had ik het idee dat ik na 6 maanden (huurcontract liep tot 31 juli) weer zou verhuizen. Elke 6 maanden verhuizen is de laatste 2 jaar heel gewoon geworden voor mij (de lol zie ik er nog niet van in overigens), dus ik vond die termijn acceptabel. Groot was dan ook de verrassing toen ik maandag jl. een woning aangeboden kreeg. Ik wist dat ik op de urgentielijst voor het krijgen van een vaste woning stond (één van de voordelen van het werken voor de provincie), maar had pas in juli verwacht een woning aangeboden te krijgen. Als je op de urgentielijst staat en de woningbouw biedt een woning aan, dan is nee-zeggen geen optie. Nee-zeggen betekent namelijk van de urgentielijst verwijderd en onderaan de normale lijst gezet worden. Op de normale lijst staan zo'n 8000 mensen enm de wachttijd bedraagt zo'n 8 - 10 jaar. Ook een particuliere woning huren is ontzettend lastig (ook wachtlijsten). Om een lang verhaal kort te maken: ik heb ja gezegd. Vrijdag heb ik de sleutel opgehaald (na werktijd) en ben ik begonnen met verhuizen. Zaterdag heb ik hulp gehad van de man van een collega. Zondag heb ik de rest van mijn spullen verhuisd en heb ik mijn oude woning klaargemaakt voor oplevering. Daarnaast heb ik samen met een collega een verduisterend rolgordijn opgehangen. Het zal de komende dagen nog een flinke klus worden om alles op zijn plaats te krijgen, maar dat komt vast goed. Geen lang bericht deze keer, maar ik ben erg moe en morgenvroeg moet ik weer werken. Ik zal snel een wat uitgebreider bericht plaatsen. 

Tot de volgende keer!

Liefs, 
Gaby]]>
<![CDATA[Eerste maand in Zweden]]>Sun, 08 Mar 2015 18:22:00 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/eerste-maand-in-zweden
Ik blijf het elke keer zeggen, maar wat gaat de tijd toch ontzettend snel! Op maandag 2 februari vertrok ik uit Nederland en op dinsdag 3 februari arriveerde ik in Gällivare. Dat betekent dat ik alweer ruim één maand in Zweden woon, werk en vooral LEEF!

Alles loopt eigenlijk op rolletjes en ik besef me heel goed dat ik me in een bevoorrechte positie bevind. Want immers, lang niet iedereen die emigreert naar Zweden heeft zo’n vliegende start.

Wat ik in mijn vorige blog niet heb vermeld, is dat ik van mijn lieve vriendengroep uit Culemborg eo een ontzettend leuk pakket heb gehad met allemaal Nederlandse spulletjes en lekkernijen. Echt geweldig.

Op woensdag 25 februari ben ik met een paar collega’s/vrienden naar Kiruna (2 uur enkele reis) geweest om daar onze Zweedse ID-kaarten aan te vragen. De aanvraag stelt nauwelijks iets voor (een paar vragen beantwoorden, een pasfoto laten maken en onder de meetlat staan), maar kon desondanks helaas niet in het belastingkantoor in Gällivare worden uitgevoerd. De aanvraag duurt 2 tot 6 weken, dus ik moet nu even geduld hebben en dan gaan alle Zweedse deuren voor mij open.

Op de terugweg vanuit Kiruna zijn we naar het beroemde IJshotel in Jukkasjärvi geweest èn bij een auto voor mij wezen kijken. Een auto is namelijk iets wat ik hier behoorlijk mis. In Nederland heb ik bijna negen jaar rondgereden in mijn trouwe Volvje, een Volvo V40. Ik heb ontzettend veel plezier gehad van deze auto, maar heb hem met het oog op mijn emigratie verkocht. Al in Nederland was ik op de Zweedse Marktplaats (Blocket.se) aan het oriënteren. Doordat de V40 zo’n fijne auto was, had ik wel een voorkeur voor het merk Volvo. De wegen hier zijn een behoorlijk deel van het jaar bedekt met sneeuw en ijs, dus ik wilde ook graag een auto met ‘All Wheel Drive’. Ik heb andere merken overwogen, maar mijn oog bleef steeds op Volvo’s vallen. Uiteindelijk vond ik een mooie Volvo V70 AWD en heel toevallig stond deze echt om de hoek bij het IJshotel. Ik was al verliefd na het zien van de foto’s op internet, maar na het zien van en het rijden in de auto was ik echt verkocht. De auto nog niet, want er moesten een paar kleine dingen gedaan worden en hij had ook een servicebeurt nodig. Met de verkoper afgesproken dat ik hem zaterdag 7 maart op ga halen.

Het IJshotel was echt geweldig!!! Onderstaande foto’s zeggen genoeg!
Op zaterdag 28 februari zijn mijn spullen uit Nederland keurig netjes afgeleverd door Smilda & Zn. Verhuizingen uit het Groningse Leek. Heerlijk om van mijn huis een thuis te maken door het in te richten met mijn eigen meubels en spullen. De verhuizers namen als verrassende extra nog een leuk en lekker Nederlands pakket mee van mijn vrienden uit Epe.

Na een prima week op het werk en op het taleninstituut was het gisteren (7 maart) dan zover: EINDELIJK mijn auto ophalen. De man van een collega (hij is ook mee geweest toen ik de auto voor het eerst ging bekijken) was zo lief om met me mee te gaan. Ironisch genoeg rijdt hij in een Volvo V40. Dus ik ging heen in (het broertje van) mijn oude auto en terug in mijn nieuwe auto. Behoorlijk slecht weer (veel sneeuw, flinke wind) gehad onderweg, maar de auto heeft de test vlekkeloos doorstaan. Heerlijk om weer mobiel te zijn!!! ’s Avonds met een collega en een vriendin van haar lekker wezen eten, gezellig!! Daarna was het plan om uit te gaan, maar we hebben uiteindelijk gewoon een gezellige avond gehad bij de collega thuis.

Vandaag (zondag 8 maart) ben ik met de collega en haar vriendin naar Dundret (de berg van Gällivare geweest). De collega ging lekker skiën en ik heb, zittend op een rendiervel in de sneeuw,  samen met haar vriendin genoten van de zon. Het wintersportsfeertje is nieuw voor mij (mijn ouders zijn geen wintersporters helaas), maar ik kan er wel aan wennen. Volgende keer ga ik ook skiën!!

Tot de volgende keer!

Liefs,

Gaby

]]>
<![CDATA[Positieve ontwikkelingen]]>Sat, 21 Feb 2015 10:56:30 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/positieve-ontwikkelingen


Hoog tijd om weer een nieuw bericht in mijn blog te schrijven. Het plan was om dat eerder te doen, maar ik was druk met andere zaken (daarover later meer).

Mijn tweede week in Gällivare was mijn eerste volledige week.  Op maandag gewerkt in de sterilen.  Ik had aardig wat spierpijn van het sneeuwscooteravontuur van de dag ervoor, dus het was fijn om veel te kunnen lopen. Dinsdag en woensdag weer naar school geweest. Mijn basis (o.a. opgedaan door vele vakanties in Zweden) zorgt ervoor dat ik het meeste van de lessen (alles gaat in het Zweeds) wel begrijp. Het zelf spreken is de grote uitdaging. Overigens is de kliniek op loopafstand van mijn huis (3 minuten lopen), maar is de school in een aangrenzend stadje (Malmberget) gelegen. Om daar te komen reis ik een klein half uur met de bus.  Donderdag in de ochtend heb ik gewerkt in de sterilen en in de middag ben ik weer naar school geweest. De vrijdag was wederom een dag in de sterilen. Vrijdag is een korte dag, werktijden zijn van 07:00 tot 13:30 uur. Vroeg weekend dus, daar kan ik wel aan wennen! Na werktijd met collega’s pannenkoekjes met banaan en ei gebakken en gegeten, dit was erg gezellig. Vervolgens opgehaald door één van mijn Nederlandse kennissen hier, want… morgen opnieuw een sneeuwscooteravontuur.

Op zaterdag dus wederom mee geweest op de sneeuwscooter. Het was, met een temperatuur van -17, wel wat kouder dan vorige week. Maar, wat was het prachtig. Doordat er weinig nieuwe sneeuw gevallen is, waren de paden veel beter begaanbaar. Niet hoeven graven deze keer. Na een mooie rit aangekomen bij een stuga (blokhut). In deze stuga brandde een haardvuur en op dit haardvuur werden hamburgers en worst gebakken. Lekker wat gegeten en vervolgens gaan ijsvissen.  Met een speciale boor werd er een rond gat gemaakt in het ijs (wat ruim een meter dik was). Vervolgens een paar maden aan een haakje en een speciaal kort hengeltje en wachten maar. We waren niet op de beste plek (wat weinig water onder het ijs)  en het was toch best wel koud (vonden vooral mijn handen en voeten), dus niet heel lang volgehouden (en dus niets gevangen). Vervolgens weer een mooie rit op de scooter terug en daarna met een lekker warme auto thuisgebracht.

Op zondag lekker rustig aan gedaan. In de naar een collega geweest, was erg gezellig. Met haar man gekeken naar auto’s, want een auto kopen is toch wel één van de volgende stappen die ik wil (moet) zetten hier.

Maandag weer gewerkt in de kliniek. Het was de bedoeling dat ik zou meekijken bij degene die de voorraad beheert, maar zij was ziek. Dus werd het weer een dagje sterilen. Ik verwachtte mijn persoonsnummer (het nummer wat je in Zweden overal voor nodig hebt) eigenlijk vorige week al, dus ik heb daarnaar laten informeren. Nu bleek dat het persoonsnummer al op donderdag 5 februari (aanvraag gedaan op dinsdag 3 februari  5 minuten voor sluitingstijd van het belastingkantoor) was toegekend en dat de bijbehorende brief toen ook op de post is gegaan. Waarschijnlijk is het dus misgegaan bij de post. Gelukkig was de telefoniste zo vriendelijk het persoonsnummer telefonisch door te geven. Na werktijd heb ik thuis direct internet en televisie aangevraagd, want dat kan zodra je een persoonsnummer hebt.

Op dinsdag naar school geweest. Iets eerder weggegaan, want ik wilde graag een bankrekening openen (ook dat kan pas als je een persoonsnummer hebt) en een de eerste stap zetten om een id-kaart aan te vragen. De eerste stap voor de id-kaart is ervoor betalen. De tweede stap is de daadwerkelijke. Deze tweede stap kan niet uitgevoerd worden in Gällivare zelf, dus ik moet ervoor naar Kiruna of Luleå. Een id-kaart heeft trouwens niets met nationaliteit te maken, maar is nodig om bijvoorbeeld te kunnen internetbankieren. Alles verliep gelukkig probleemloos. Nu snel een datum zien te plannen om naar Kiruna (Luleå ligt een stuk verder weg) te gaan.

Woensdag was een normale dag op school. Wel langer gebleven om mijn achterstand (de anderen zijn een maand eerder begonnen) wat in te halen. Bij thuiskomst lagen mijn persoonsnummer en kaart voor de televisie op de mat, leuke thuiskomer.

Op donderdag in de ochtend meegekeken bij een mondhygiënist in de kliniek. Leuk en interessant om te zien hoe hier gewerkt wordt!  Tussendoor nog gehoord dat mijn nicht moeder geworden is van een mooie dochter, zo leuk!  

In de middag stond een excursie naar LKAB in Malmberget op de planning. LKAB is een Zweeds mijnbedrijf wat is opgericht in 1890. De mijn in Malmberget is de op één na grootste ondergrondse ertsmijn ter wereld (alleen de mijn in Kiruna is groter). 90% Van de ijzererts in de Europese Unie wordt door LKAB gewonnen. Voor wie wil zien hoe het ijzererts (naar o.a. Nederland) wordt getransporteerd: http://www.npo.nl/rail-away/07-01-2015/VPWON_1236309 Meer info over LKAB: http://nl.wikipedia.org/wiki/LKAB . Na eerst een film te hebben gezien over het bedrijf en het (hypermoderne) proces gingen we daarna (voorzien van helm, veiligheidslaarzen, stofjas en gps tracker –om te voorkomen dat iemand achterblijft-) echt de mijn in. Niet lopend, maar met een touringcar. Er loopt namelijk een wegennetwerk van zo’n 600 kilometer(!!) door de mijn. De wegen zijn breed en gevoelsmatig was het ‘gewoon’ een tunnel. Met een dalingspercentage van zo’n 10% reden we tot 1250 meter diepte. De mededeling dat we op een gegeven moment onder zeeniveau kwamen (het is een bergachtig gebied hier, dus we begonnen ver boven zeeniveau) was voor mij als Nederlandse niet heel bijzonder. Anderen waren hiervan meer onder de indruk… Op 1250 meter diepte stopten we en konden we een kijkje nemen in een werkplaats voor machines. Dit was vooral leuk voor de mannelijke deelnemers aan de excursie. Terug naar boven en toen terug naar huis.

Vrijdag  weer meegekeken bij dezelfde mondhygiënist als donderdag. Naast observeren en assisteren heb ik nu ook zelf een patiënt mogen behandelen (gebitsreiniging) en heb ik röntgenfoto’s gemaakt bij een andere patiënt. Leuk! Deze mondhygiënist stopt op vrijdag altijd iets eerder, dus ik heb nog even meegeholpen in de sterilen. Vervolgens via huis naar het centrum om daar mijn modem etc. op te halen. Thuis geïnstalleerd en toen had ik eindelijk weer ‘echt’ internet! Ook de televisie werkt perfect.  Vervolgens de halve avond via Facetime (eindelijk kon het!!!!) gekletst met mijn beste vriendje en vriendinnetje in Nederland. Gezellig samen pizza gegeten (zelf gemaakt), was leuk!  

Vandaag (zaterdag) lekker uitgeslapen en dit bericht getypt. Het wordt een rustig weekend, ook wel een keer lekker. Volgende week zaterdag komen mijn spullen uit Nederland aan, eindelijk!

Fijn weekend iedereen!

Gaby

 

 

 

]]>
<![CDATA[Time flies...]]>Mon, 09 Feb 2015 16:36:30 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/time-fliesHet is alweer een week geleden dat ik vertrok uit Nederland. Ik had niet anders verwacht, maar de tijd gaat echt ontzettend snel. 

De dagen vliegen echt voorbij. Donderdag jl. was mijn eerste werk- en schooldag. 's Ochtends gewerkt in de kliniek (ze beginnen hier om 7:00 uur, wel even wennen) en 's middags naar 'school' geweest. 'School' is een taleninstituut, want het is natuurlijk de bedoeling om zo snel mogelijk Zweeds te leren. In het begin zal ik 50% werken en 50% naar school gaan. 

Vrijdag meegekeken in de 'sterilen', de ruimte waar alle instrumenten worden gereinigd, gedesinfecteerd en gesteriliseerd. Het gaat er heel professioneel en efficiënt aan toe, wat ook wel nodig is met 26 behandelkamers (welke overigens niet allemaal in gebruik zijn momenteel). Een goede manier om de grote kliniek te leren kennen. 

Na thuiskomst werd ik gebeld door Nederlanders welke ik bij mijn eerdere bezoek (sollicitatiegesprek) aan Gällivare al had ontmoet. Ze hadden mij eerder al uitgenodigd het weekend samen met hen door te brengen en wilden nu een auto bij mij achterlaten zodat ik zaterdagochtend zelf naar hen toe kon komen. Hoe bijzonder, gewoon je auto (en zeker niet de minste) achterlaten bij een wildvreemde zonder rij-ervaring boven de Poolcirkel. Geweldig. Zaterdagochtend dus zelf naar hen toegereden. Vandaag stond een bezoek aan sjamanen nabij Kiruna (en nabij de Kebnekaise, de hoogste berg van Zweden). Nu ben ik zelf niet van het spirituele, maar het was desondanks erg boeiend en de rit erheen was meer dan fantastisch. Wat een prachtig land! De terugweg was minder, want sneeuwstorm Ole deed goed zijn best. Maar, heelhuids thuisgekomen. 

Op zondag stond iets heel anders op het programma... Een sneeuwscootertocht. Hoe gaaf!!! Door de storm en door het feit dat er de laatste week abnormaal veel sneeuw gevallen is, waren de scooterpaden niet zo goed begaanbaar als normaal. Dus meer dan eens de scooter uit moeten graven. Een aantal leuke foto´s kunnen maken, deze zijn hier te zien. Het was echt een geweldig avontuur en weer leuke mensen ontmoet. Smaakt naar meer!

Vandaag, maandag, opgestaan met flinke spierpijn. Wist niet dat ik zoveel spieren had... Hele dag op de kliniek in de sterilen gewerkt. Het was behoorlijk druk, dus de dag was zo voorbij. Tijd om een nieuw bericht te schrijven voor deze blog!!

Tot de volgende keer, dank voor de leuke reacties op mijn vorige bericht!

Gaby]]>
<![CDATA[Eerste bericht vanuit Zweden]]>Wed, 04 Feb 2015 13:50:05 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/eerste-bericht-vanuit-zwedenMijn eerste blogbericht vanuit Zweden

Na een aantal hectische weken is mijn grote avontuur vandaag, 2 februari 2015,  toch echt begonnen. Ik was van plan om vóór 
vertrek nog wat te schrijven, maar dat is er niet meer van gekomen. Daarom schrijf ik dit nu vanuit het vliegtuig. 

Zoals gezegd, de laatste weken waren hectisch. Na werktijd (dat ging gewoon door) eerst mijn spullen uitzoeken en vervolgens inpakken. De ene na de andere doos gaat vol en er lijkt geen eind aan te komen aan de hoeveelheid spullen (oeps... toch wel veel verzameld..). Er komt Wèl een eind aan de stapel dozen en dit levert nogal wat stress op. Met behulp van mijn lieve ouders is het uiteindelijk allemaal goedgekomen. Na een week van lange dagen en (zeer) korte nachten stond op 30 januari 2015 de verhuiswagen van de Fa. Smilda & Zn. voor de deur. In no time stonden mijn spullen in de vrachtwagen. Mijn reisbagage en nog een heleboel spullen welke ik niet mee wilde nemen vervolgens naar het adres van mijn ouders verhuisd. Het was heel vreemd om het appartement waar ik pas sinds juni 2014 woonde weer leeg te zien, het was eigenlijk pas net mijn plekje... 
 
Wat het inpakken ook lastig maakte was het feit dat ik nog steeds niet wist in wat voor appartement ik zou komen. Ik heb een behoorlijke tijd geleden mijn voorkeur uit morgen spreken (1, 2 of 3 kamerappartement), maar het bleef maar onduidelijk wat het uiteindelijk zou worden. Mijn voorkeur was een 2 of 3 kamerappartenment en absoluut géén 1 kamerappartement. Uiteindelijk bleken er geen andere opties te zijn en is het dus toch een 1 kamerappartement geworden. Aangezien ik uitging van iets groters zal het dus wel volle bak worden (qua spullen rekende ik op een 2 of 3 kamerappartement). 

De laatste weken stonden naast de verhuisproblematiek ook uit 'tot ziens' zeggen. Ik noem het bewust geen 'afscheid nemen', want dat klinkt zo definitief. Mijn ouders hebben een geweldig uitzwaaifeest georganiseerd waarbij ontzettend veel familie, vrienden, collega's en kennissen aanwezig waren. Ik heb genoten van de avond en ben daarnaast ontzettend verwend. 

Mijn hond Whitney heb ik vandaag tot ziens geknuffeld. Moeilijk... Met mensen kan ik Whatsappen, Skypen, bellen,mailen etc., maar met een hond kan dat natuurlijk niet. Helaas heb ik 1,5 week geleden afscheid moeten nemen van mijn hond Queeny. Ze had het ontzettend benauwd en er was (ondanks medicatie) geen enkel zicht op verbetering. Ruim 13 jaar geleden was ik degene die haar na de geboorte (middels een keizersnede) in leven wreef. En nu was ik, samen met mijn moeder, degene die haar als laatste aaide. Ontzettend moeilijk, maar voor Queeny het beste. -She was one of a kind- 

Gisteravond nog lekker sushi wezen eten. Heel fijn om nog even quality time (en quality sushi) te hebben met mijn ouders, broer, schoonzus en beste vrienden. Heerlijk gegeten en het was daarnaast ook erg gezellig. 

Vandaag samen met mijn moeder mijn koffer en handbagage ingepakt. Was nog een heel gepuzzel en uiteindelijk hebben we besloten dat één en ander nagezonden moet worden. Vervolgens ben ik door mijn ouders en opa naar Schiphol gebracht. Samen met mijn vader mijn koffer ingecheckt, 22.9 kilo schoon aan de haak (ik mocht 23 kilo meenemen...). Inmiddels waren ook mijn broer Justian en schoonzus Mandy gearriveerd om me uit te zwaaien. We waren ruim op tijd en het was niet zo druk,
dus gezellig met elkaar nog even wat kunnen drinken met elkaar. En toen was het moment van tot ziens zeggen aangebroken. Daar kwamen toch wel wat traantjes bij kijken. Nog kunnen zwaaien na de security check en toen was mijn grote avontuur echt begonnen. Na instappen in het vliegtuig zag ik een groot bord met de tekst "New opportunity, here I come". Hoe toepasselijk!

Mijn abonnement op de Polderbaan bleek nog geldig, dus het duurde even voordat we uiteindelijk opstegen. Na een prima vlucht ben ik aangekomen in mijn hotel op de luchthaven. Ziet er meer dan prima uit, alleen lukt het jammer genoeg niet om mijn telefoon aan te sluiten op de wifi. Gelukkig lukte het met mijn laptop wel, dus heb ik even contact kunnen hebben met het thuisfront. Morgen vroeg dag, dus ik ga nu gauw slapen. 
___________________________

Reisdag 2, 3 februari 2015.

Deel 2 van mijn reis, van Stockholm via Kramfors naar mijn eindbestemming Gällivare. Ik heb heerlijk geslapen en lekker ontbeten. Vervolgens uitgecheckt uit het hotel en op weg gegaan naar de terminal. Dat was nog een hele wandeling, maar uiteindelijk ruim op tijd mijn koffer ingecheckt en zelf door de security heen. Om 8:15 uur zat ik bij de gate en de vlucht stond gepland voor 9:15 uur. Weer even wat tijd om contact te hebben met mijn moeder en mijn beste vriendin.  

Het sneeuwde behoorlijk in Stockholm en daardoor wel wat vertraging opgelopen. Uiteindelijk 30 minuten later dan gepland opgestegen. Ongeveer halverwege een korte tussenstop gemaakt op de luchthaven van Kramfors (te vergelijken met een bushalte). Lag er in Stokholm 'wat' sneeuw, in Kramfors lag 'aardig wat'. Vervolgens opgestegen voor de laatste etappe. Na een wederom prima vlucht eindelijk aangekomen in Lapland alwaar ik opgehaald werd van de luchthaven van Gällivare: 
'Lapland Airport. 

Direct doorgegaan naar de kliniek, waar mijn contract en de sleutels van mijn huis klaarlagen. Nog een rondje door de kliniek gemaakt en me alvast voorgesteld aan een aantal van mijn nieuwe collega's. Vervolgens naar het ziekenhuis (via een looptunnel) voor een MRSA-test. Vervolgens was het tijd om naar mijn appartement te gaan. Ik stelde me een klein hokje met de kookplaat naast mijn bed voor, maar dat viel alles mee. De keuken is een aparte ruimte. Alles wat nodig is, is aanwezig.
Helaas wéér geen afwasmachine. De woonkamer is ruim genoeg en in een soort nis staat het (éénpersoons) bed. Bed staat nu dus in de woonkamer, maar ik ga er een gordijn voor hangen (roede hangt er al) om toch een soort van aparte slaapkamer te creeëren. Badkamer bevat een douche in de badkuip, een toilet en een wastafel. 

Na mijn appartement bekeken te hebben meteen maar even naar Skatteverket gegaan om mijn Persoonsnummer aan te vragen. Medewerkster gaf aan dat het snel voor elkaar zou zijn, ik ben benieuwd!! 

's Avonds lekker gegeten bij de O'Leary's en toen naar bed. Toch wel vermoeiend zo'n reis. 

Gaby

]]>
<![CDATA[NOG maar RUIM EEN MAAND IN NEDERLAND...]]>Fri, 26 Dec 2014 11:52:51 GMThttp://gabyinsweden.weebly.com/blog/1Vandaag is het Tweede Kerstdag. Een mooi moment voor een eerste bericht op mijn blog. Ik schrijf dit bericht vanuit het huis van mijn ouders in Nederland. Buiten schijnt de zon en is het ongeveer 4°C. In Gällivare is het momenteel mistig en -12°C. Morgen wordt het in Nederland -1°C en in Gällivare  -29°C. Voor ons klinkt dit verschil extreem, maar dergelijke temperatuurverschillen zijn kenmerkend voor een subarctisch klimaat.  
Het moment van mijn vertrek (exacte datum nog niet bekend) nadert met rasse schreden. Tijdens de voorbereidingen komt regelmatig het besef; ik ga naar Zweden, ik ga echt emigreren. Ongeveer alle emoties zijn de revue al gepasseerd. Ik heb nog steeds ontzettend veel zin in dit grote avontuur, maar besef ook dat ik bepaalde mensen en dieren enorm zal gaan missen. Elke mogelijkheid om vrienden en familie te zien grijp ik daarom aan. Mijn honden Queeny en Whitney (welke nu overigens ook al bij mijn ouders wonen) voelen aan dat er iets aan de hand is en zijn niet uit mijn buurt te krijgen. 
De meeste voorbereidingen zijn gedaan, de volgende stap wordt het uitzoeken en inpakken van mijn spullen. Hier zal ik de komende dagen veel tijd aan besteden.
In een volgend bericht hoop ik meer te kunnen vertellen over waar in Gällivare ik precies ga wonen. 
Ik wens iedereen een fijn restant van deze Tweede Kerstdag!

Gaby

Prachtige Noorderlichtvideo:
]]>